Monday, 14 November 2016

మబ్బుల్లో విడిది... లాన్స్‌డౌన్‌..!

పచ్చని కొండలూ దట్టమైన అడవులూ ఉరికే జలపాతాలూ గలగలా పారే నదీప్రవాహాలూ స్వచ్ఛమైన నీలి సరస్సులూ వాటి నడుమ విరిసిన ఆధ్యాత్మిక క్షేత్రాలూ... ఇలా ఎన్నో సుందర ప్రకృతి దృశ్యాలకు పెట్టింది పేరు ఉత్తరాఖండ్‌. ప్రకృతిప్రేమికులనూ భక్తులనూ అమితంగా ఆకర్షించే అక్కడి కొండప్రాంతాల విశేషాలను చెప్పుకొస్తున్నారు హైదరాబాద్‌కు చెందిన పులిపాక సాయినాథ్‌.
లాన్స్‌డౌన్‌, జిమ్‌కార్బెట్‌... ఈ పేర్లు వినగానే ఇవేవో విదేశాల్లో ఉన్నాయేమో అనుకుంటాం. కానీ ఇవి మనదేశంలోని ఉత్తరాఖండ్‌ రాష్ట్రంలోనే ఉన్నాయి. ఈ రాష్ట్రంలోని నైనీతాల్‌, మసూరీ, రిషికేశ్‌, హరిద్వార్‌... ప్రాంతాలు ఇప్పటికే ఎంతో ప్రాచుర్యం పొందాయి. లాన్స్‌డౌన్‌, జిమ్‌కార్బెట్‌... కూడా ఇక్కడే ఉన్నాయి. ఈ రెండూ కూడా తప్పక చూడదగ్గ ప్రదేశాలని తెలుసుకుని మేమంతా హైదరాబాద్‌ నుంచి ఉదయం 8 గంటలకి విమానంలో బయలుదేరి 11 గంటలకు దిల్లీ చేరుకున్నాం. అక్కడి నుంచి అన్ని ప్రాంతాలనూ చూడ్డానికి కారు బుక్‌ చేసుకున్నాం.
దిల్లీ నుంచి నేరుగా డెహ్రాడూన్‌ మీదుగా మసూరీకి బయలుదేరాం. ఘజియాబాద్‌, ముజఫర్‌నగర్‌, మీరట్‌, రూర్కీ మీదుగా సాయంత్రానికి డెహ్రాడూన్‌కి చేరుకున్నాం. ఈ నగరం ఉత్తరాఖండ్‌ రాజధాని. అక్కడ నుంచి మసూరీకి 35 కిలోమీటర్లు. అయితే అది పూర్తిగా ఘాట్‌రోడ్డు. అన్నీ మలుపులే. కొండ ఎక్కుతూంటే మేం ఆకాశంలో ప్రయాణిస్తున్నట్లే థ్రిల్లింగ్‌గా అనిపించింది. ఆ రాత్రికి మసూరీలోనే బస. రాత్రివేళలో పై నుంచి చూస్తే కింద ఉన్న దీపాలు నీలాకాశంలోని చుక్కల్లా కనిపించాయి.
అక్కడి వాతావరణం కట్టిపడేసింది...
ఉదయం లేవగానే సన్నటిజల్లు పడుతూ ఉంది. బయటకు వచ్చి చూస్తే మేఘాల పైన ఉన్నామా అనిపించింది. మసూరీ పెద్ద పట్టణం కాదు కానీ, సముద్రమట్టానికి ఆరువేల అడుగుల ఎత్తులో ఉన్న చూడచక్కని హిల్‌స్టేషన్‌. ప్రకృతిమాత పచ్చకోక కట్టుకున్నట్లుగా ఎటుచూసినా పచ్చనివృక్షాలే. అక్కడి కొండల్నీ గుట్టల్నీ అలాగే ఉంచి ఆ ఎత్తుపల్లాల్లోనే భవనాలను నిర్మించారు. ఇందులో ఎక్కువ భాగం హోటళ్లే కావడం విశేషం. దగ్గరలో 16 కిలోమీటర్ల దూరంలో కెంప్టీ ఫాల్స్‌ జలపాతం ఉంది. ఇక్కడ కొండల మధ్య సహజంగా ఏర్పడ్డ జలపాతాలూ సరస్సులూ చూసితీరాల్సినవే. దర్శనీయ స్థలాలు ఎక్కువగా లేకున్నా ఇక్కడి ఆహ్లాదకరమైన 
వాతావరణం సందర్శకులను రారమ్మని పిలుస్తుంటుంది. రెండురోజులపాటు ప్రకృతి అందాలను ఆస్వాదిస్తూ అక్కడే ఉండి తరవాత రిషికేశ్‌, హరిద్వార్‌లకు ప్రయాణం అయ్యాం. మసూరీ నుంచి హరిద్వార్‌కు 105 కిలోమీటర్లు. డెహ్రాడూన్‌ మీదుగానే వెళ్లాలి. ఉదయం 11 గంటలకు రిషికేశ్‌ చేరుకున్నాం. అప్పుడు అక్కడ కావడ్‌ అనే భక్తుల దీక్షా యాత్ర నడుస్తోంది. ఈ కారణంగా రోడ్లూ, స్నానఘట్టాలు అన్నీ వాళ్లతోనే నిండి ఉన్నాయి. రిషికేశ్‌లో లక్ష్మణ్‌ఝూలా దాటి వెళ్లి పవిత్ర గంగానదికి ప్రణమిల్లి స్నానం చేసి దగ్గరలోని శివాలయాన్ని దర్శించుకున్నాం. గంగానది పరవళ్లు తొక్కుతూ వేగంగా ప్రవహిస్తోంది. అక్కడి హస్తకళల షాపుల్లో వస్తువులు అందరినీ ఆకట్టుకున్నాయి. పాలరాయి, పంచలోహాలతో చేసిన దేవతా విగ్రహాలు చాలా బాగున్నాయి. వాటి ధరలు కూడా లక్షల రూపాయల్లో ఉన్నాయి. అక్కడినుంచి 37 కి.మీ.దూరంలోని హరిద్వార్‌కి వెళ్లాం. హరిద్వార్‌లో గంగమ్మతల్లికి దండంపెట్టుకుని దగ్గరలో ఉన్న ప్రదేశాల్లో కాసేపు తిరిగి, లాన్స్‌డౌన్‌కి బయలుదేరాం. ఇది హరిద్వార్‌ నుంచి 110 కిలోమీటర్లు. మూడు గంటల ప్రయాణం.
ఆనందం అనిర్వచనీయం!
మా ప్రయాణంలో ఎక్కువభాగం గంగానది వెంబడే సాగిందని చెప్పాలి. రోడ్డు వెడల్పు తక్కువగా ఉన్నా రెండువైపులా బ్రహ్మాండంగా పెరిగిన పచ్చగడ్డీ, దానికి ఆవలివైపున కాలువ నయనానందాన్ని కలిగించాయి. నజీబాబాద్‌ దాటాక మళ్లీ ఘాట్‌రోడ్డు ప్రయాణం. రోడ్డుకి ఒకవైపున పెద్ద లోయ. లోయంతా పచ్చని చెట్లూ జలపాతాలతో నిండి ఉంది. సాయంత్రానికి లాన్స్‌డౌన్‌లో బుక్‌చేసుకున్న హోటల్లో దిగాం. బాల్కనీ నుంచి చూస్తే ఎదురుగా లోయలూ...వాటిమీద దట్టమైన పొగమంచూ... తలుపులు తెరిస్తే చాలు... మేఘాలు లోపలికి వచ్చేస్తుంటాయి. అవి అలా వస్తుంటే మా ఆనందం అనిర్వచనీయం. ఆ కొండల్లో అక్కడక్కడా నివాసం ఏర్పరచుకున్న ఓ 50 ఇళ్లు ఓ వూరిలా కనిపిస్తాయి. సాయంకాలంవేళ ఘాట్‌రోడ్డులో రెండు కిలోమీటర్లు నడిచాం. తిరిగి వస్తూ అక్కడ కూర్చున్న ఓ పదిమంది స్థానికులను పలకరించాం. ఓ నాలుగు కిలోమీటర్లు పైకి పోతే ఓ బజారు ఉందట. అక్కడే ఓ స్కూలు కూడా ఉందనీ, పిల్లలు ప్రైవేటు వాహనంలో వెళ్లి వస్తారనీ చెప్పారు. అనారోగ్యం పాలైతే 40 కిలోమీటర్ల దూరంలో కింద ఉన్న కోట్‌ద్వారకి వెళ్లి చూపించుకుంటామని చెప్పారు. అక్కడివాళ్లలో ఎక్కువభాగం ఆర్మీలో పనిచేస్తారట.
మర్నాడు నాలుగు కిలోమీటర్లు ప్రయాణించి లాన్స్‌డౌన్‌ బజారుకి వెళ్ళాం. ఇది ఆర్మీ హెడ్‌ క్వార్టర్స్‌. దీన్నే సదర్‌ బజార్‌ అనీ గాంధీ చౌక్‌ అనీ అంటారు. ఒకటే బజారు. ఇక్కడంతా ఆర్మీ జవాన్లు తిరుగుతుంటారు. వాళ్ల కార్యాలయాలూ ఇక్కడే ఉన్నాయి. ఇక్కడ దర్శనీయ స్థలాలు చాలానే ఉన్నాయి. కానీ ఎక్కడకు వెళ్లాలన్నా కొండ పైకన్నా వెళ్లాలి, లేదా కిందకన్నా దిగాలి. ఇక్కడ కొండలమధ్య సహజంగా ఏర్పడ్డ సరస్సు భుల్లాతాల్‌ అని ఉంది. సరస్సులో పడవెక్కి షికారుకి కూడా వెళ్లవచ్చు. పక్కనే పిల్లలకి ఝాలా పార్కు కూడా ఉంది. ఆ సరస్సులో ఇటు నుంచి అటు దాటడానికి ఇనుప రెయిలింగ్‌ ఉన్న ఓ వంతెన ఉంది. ఒకసారికి పదిమంది మాత్రమే వెళ్లాలి అని చెప్పారు.
అక్కడి నుంచి రెండు కిలోమీటర్లు పైకి పోతే లాన్స్‌డౌన్‌ వ్యూ పాయింట్‌ ఉంది. దాని పేరు టిప్‌ ఇన్‌ టాప్‌. ఈ ప్రదేశం అత్యంత ఎత్తైన ప్రదేశం. దీని ఎత్తు దాదాపు ఆరు వేల అడుగులు. అక్కడినుంచి చుట్టూ ఉన్న శివాలిక్‌ పర్వతశ్రేణుల్నీ వాటిమధ్యలోని పచ్చని లోయల్నీ కళ్లు విప్పార్చుకుని మరీ చూశాం. అక్కడక్కడా చిన్న చిన్న గ్రామాలు ఉన్నాయి. ఇక్కడి నుంచి అడ్డదారిలో 300 కిలోమీటర్లు ప్రయాణిస్తే చైనా వస్తుందని చెప్పారు స్థానికులు. టిప్‌ ఇన్‌ టాప్‌ నుంచి కిందకి దిగుతుంటే మధ్యలో ఆంగ్లేయుల కాలం నాటి సెయింట్‌ మేరీ చర్చి ఒకటి వచ్చింది. అది చూశాక, దగ్గరలోనే ఉన్న మిలటరీ వాళ్ల దర్వాన్‌సింగ్‌ మ్యూజియంలోకి వెళ్లాం. పాతకాలంనాటి ఆర్మీకి సంబంధించిన వస్తువులను భద్రపరిచారక్కడ. నాలుగురోజులపాటు విశ్రాంతి తీసుకోవాలనుకునే వాళ్లకి ఇది చూడచక్కని విడిది. చూడాలనుకునేవాళ్లు ఇక్కడకు దగ్గరలో ఉన్న తారకేశ్వర్‌ మహదేవ్‌ ఆలయాన్నీ దుర్గాదేవి ఆలయాన్నీ కణ్వాశ్రమాన్నీ చూసి రావచ్చు. మేం ఆ పచ్చని ప్రకృతిలోనే రెండు రోజులు గడిపి అక్కడకు 140 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న జిమ్‌కార్బెట్‌కి బయలుదేరాం.
జిమ్‌కార్బెట్‌కి ముందు వూరైన రాంనగర్‌ వరకూ రైలు సౌకర్యమూ ఉంది. అక్కడి నుంచి జిమ్‌కార్బెట్‌ పార్కు 16 కిలోమీటర్లు. సాయంత్రానికి అక్కడకు చేరుకున్నాం. అది పూర్తిగా అరణ్య ప్రాంతం. జిమ్‌కార్బెట్‌ ఓ ఆంగ్లేయ దొర. మంచి వేటగాడు. పులుల సంరక్షణకోసం అభయారణ్యాన్ని ఏర్పాటుచేయడంలో కీలకపాత్ర పోషించడంతో ఆయన పేరునే పెట్టారు. సుమారు 1300 చదరపు కిలోమీటర్ల విస్తీర్ణంలో ఉన్న దీన్ని కార్బెట్‌ టైగర్‌ రిజర్వ్‌ అనీ జిమ్‌కార్బెట్‌ నేషనల్‌ పార్కు అనీ పిలుస్తారు. ఇక్కడ దాదాపు 300 పైగా పులులు ఉన్నాయట. ప్రస్తుతం ఇది కేంద్ర ప్రభుత్వ అధీనంలో ఉంది. ఇక్కడ ప్రభుత్వ హోటళ్లూ రిసార్టులతోబాటు ప్రైవేటువి కూడా ఉన్నాయి. వాటిల్లో ఉన్నప్పటికీ అడవిలో ఉన్న భావనే కలుగుతుంటుంది. చుట్టూ దట్టమైన వృక్షాలూ పక్షుల కిలకిలారావాలతో మరో ప్రపంచాన్ని తలపిస్తుంది. ఈ అడవి గుండా గంగానది ఉపనది అయిన కోసీ ప్రవహిస్తూ ఉంటుంది. మేం బసచేసిన రిసార్టు ముందు కూడా కోసీ నది ప్రవహిస్తుండటంతో ఆ ప్రదేశం మాకెంతో నచ్చింది.
అడవిలో ఆటవిడుపు
అటవీ అధికారుల అనుమతితో సఫారీకి వెళ్లవచ్చు. ఫొటో గుర్తింపుకార్డులు తప్పనిసరి. అటవీశాఖ ఆరు సఫారీ జోన్లనూ వాటికి గేట్లనూ ఏర్పాటుచేసింది. మమ్మల్ని ఆరోజు ఝిర్నా గేటు ద్వారా లోపలకు పంపారు. ప్రైవేటు జిప్సీ జీపులు కూడా తిరుగుతుంటాయి. వీటి ధరలు కాలాన్ని బట్టి మారుతుంటాయి. సఫారీ సాహసభరితంగానూ థ్రిల్లింగ్‌గానూ అనిపించింది. ఈ జీపులను నదులూ కొండలూ గుట్టలూ బండరాళ్లూ ఎక్కించి నడుపుతారు. ప్రతి జీపులో ఓ గైడ్‌ కూడా వచ్చి అన్నీ వివరంగా చెబుతారు. ఎక్కడైనా జింకలూ ఏనుగులూ పులులూ కనిపిస్తే ఆపి చూపిస్తారు. అలా అడవిలోకి తీసుకుని వెళ్లాక, మధ్యలో ఓ పావుగంట విశ్రాంతి తీసుకోనిస్తారు. తిరుగు ప్రయాణం మరోదారిలో ఉంది. పులులసంఖ్య బాగానే ఉన్నా మనం వెళ్లినప్పుడు అవి కనిపించడం అనేది మన అదృష్టం. తరవాత కోసీనది అవతలి వైపు ఉన్న గార్జియా మాత ఆలయానికి వెళ్లాం.
సరస్సుల నగరం
మర్నాడు జిమ్‌కార్బెట్‌ పార్కుకి 64 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న నైనీతాల్‌కి వెళ్లాం. సుమారు మూడు గంటలు ప్రయాణించి అక్కడకు చేరుకున్నాం. ఈ నగరం ఎప్పుడూ చల్లని పొగమంచుతో నిండి ఉంటుంది. కొండలమధ్య ఉన్న ఇక్కడి లోయల్లో మొత్తం తొమ్మిది సరస్సులు ఉన్నాయి. నైనీతాల్‌, భీమ్‌తాల్‌, నౌకుచియతాల్‌, సత్తాల్‌, ఖుర్పాతాల్‌, సడియాతాల్‌... మొదలైనవి. అందువల్లే దీనికా పేరు. దీన్ని ‘లేక్‌ డిస్ట్రిక్ట్‌ ఆఫ్‌ ఇండియా’ అని కూడా అంటారు. ఈ సరస్సులలో రంగురంగుల పడవల్లో హాయిగా విహరించవచ్చు. దక్షయజ్ఞంలో మృతిచెందిన సతీదేవి కళ్లు ఇక్కడ పడ్డాయనీ అవే నయన్‌ సరస్సుగా ఏర్పడ్డాయనీ కూడా చెబుతారు. ఈ ప్రాంతాన్ని 64 శక్తిపీఠాల్లో ఒకటిగానూ పేర్కొంటారు. ఈ సరస్సు ఒడ్డునే నైనాదేవి ఆలయం ఉంది. అప్పుడే తిరిగి రావాలనిపించకపోయినా మర్నాడు కార్బెట్‌ నుంచి దిల్లీకీ అక్కడినుంచి సాయంత్రానికి హైదరాబాద్‌కి చేరుకున్నాం.

మంచుకోడల్లో మహేశ్వరుడు


ప్రయాణం కష్టమైనప్పటికీ ఉత్తరాఖండ్‌లోని మంచుకొండల మధ్యలో 11,473 అడుగుల ఎత్తులోని మధ్యమహేశ్వర్‌ను చూడాలనుకున్నాం. రుషికేశ్‌కు 227 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉందీ శైవక్షేత్రం. ఉఖీమఠ్‌ నుంచి సుమారు 31 కిలోమీటర్ల దూరం మట్టిరోడ్డుమీద ప్రయాణించి రాన్సీ గ్రామం చేరుకున్నాం. ఈ రోడ్డు చిన్న వాహనాలు ప్రయాణించేందుకు మాత్రమే అనుకూలం. రాత్రికి రాన్సీ గ్రామంలోనే బసచేశాం. పొద్దున్నే గుర్రాలమీద బయలుదేరాం. రాన్సీ నుంచి మధ్యమహేశ్వర్‌కు 14 కిలోమీటర్లు. కాలినడకన లేదా గుర్రాలమీదగానీ వెళ్లాలి.
అక్కడ యాత్రికులు తక్కువ!
ఈ దారిలో గౌదర్‌ అనే గ్రామం వస్తుంది. ఇక్కడే మహేశ్వర్‌ గంగ, మార్త్యాండ గంగలు సంగమిస్తాయి. ఇక్కడ యాత్రికులకు కావలసిన భోజన, నివాస సౌకర్యాలు ఉన్నాయి. గౌదర్లో భోజనం చేసి కాసేపు విశ్రమించాం. ఈ దారిలోనే ఉన్న మరో గ్రామం కాళీమఠ్‌. దీన్నే సిద్ధపీఠం అంటారు. కాళీమఠ్‌లో కాళీ ఉపాసకులకు మంత్రసిద్ధి కలుగుతుందనే నమ్మకంతో సాధువులు పెద్ద సంఖ్యలో వస్తుంటారు. ఇక్కడ మహాకాళి, మహాలక్ష్మి మందిరాలూ, భైరవుడి ఆలయమూ ఉన్నాయి. ప్రయాణమంతా దట్టమైన అడవుల మధ్య కాలిబాటనే సాగింది. మధ్యలో వచ్చే గ్రామాలదగ్గర మెట్ల సేద్యం కనిపిస్తుంటుంది. మిగిలిన ప్రాంతమంతా అడవే. ఈ అడవిలో చిరుతపులుల సంచారం ఎక్కువని స్థానికులు చెప్పారు. చుట్టూ ఉన్న పచ్చని ప్రకృతి ఎంత ఆహ్లాదకరంగా అనిపించినా ప్రయాణం మాత్రం కష్టమే. పొద్దున ఏడింటికి బయలుదేరిన మాకు గుర్రాలమీద మధ్యమహేశ్వర్‌కి చేరేసరికి సాయంత్రం ఐదు గంటలు అయింది.
సముద్రమట్టానికి సుమారు 3,497 మీటర్ల ఎత్తులో చుట్టూ మంచుతో కప్పబడ్డ హిమాలయాల నడుమ పచ్చని తివాచీ పరిచినట్లున్న పచ్చికలోయలో ప్రశాంతమైన వాతావరణంలో ఎలాంటి హడావుడీ ఆర్భాటమూ లేకుండా కనిపిస్తుంది మహేశ్వర్‌ మందిర్‌. అక్కడ రూములు కూడా చాలా సాధారణంగానే ఉంటాయి. అక్కడే ఫ్రెష్‌ అయి దర్శనానికి వెళ్లాం. ఆ సమయంలో సాయంత్రం హారతి ఇస్తున్నారు. గుడిలో మేమూ పూజారిగారూ తప్ప ఎవరూ లేరు. ఓ పక్కగా సన్నని సెలయేరులా ప్రవహిస్తున్న మధ్యమహేశ్వర్‌ గంగ ఒడ్డున పూజలు అందుకుంటోన్న నాభి ఆకారంలోని శివలింగాన్ని చూడగానే ప్రశాంతంగా అనిపించింది. గర్భగుడికి కుడివైపున పాలరాతి జ్ఞానసరస్వతి విగ్రహం ఉన్న మందిరమూ, బయటఉన్న చిన్న మందిరాల్లో పార్వతీదేవి, అర్ధనారీశ్వరుల విగ్రహాలూ ఉన్నాయి. ఈ ప్రాంతం ఏడాదిలో ఆరునెలలకాలం మంచుతో కప్పబడిఉంటుంది. ఆ సమయంలో ఉత్సవమూర్తులను ఉఖీమఠ్‌లో ఉంచి పూజాకార్యక్రమాలు నిర్వహిస్తారు.
బుడా మహేశ్వర్‌!
మందిరంలోనుంచి బయటకు వచ్చిన మాకు ఓ పక్కగా ఉన్న టెంట్‌లోనే హోటల్‌ను నడుపుతోన్న దాని యజమాని రొట్టెలు తిని రూములోకి వెళ్లమన్నాడు. మరో అరగంటలో అతను హోటల్‌ మూసేస్తాడట. చలి బాగా పెరగడంతో మేం రాత్రి భోజనాలు కానిచ్చుకుని విశ్రమించాం. మర్నాడు ఉదయాన్నే మధ్య మహేశ్వరుడి హారతి చూసుకుని కొండ పై ఉన్న బుడా మహేశ్వర్‌ని దర్శించుకునేందుకు కాలినడకన బయలుదేరాం. కిందనుంచి బుడామహేశ్వర్‌కి రెండు కిలోమీటర్ల దూరం ఉంటుంది. గుర్రాలు అంత పైకి ఎక్కవని చెప్పారు. మాక్కూడా వూపిరి పీల్చుకోవడం కష్టమైంది. అంత చల్లని వాతావరణంలోనూ చెమటలు పట్టాయి. కానీ పైకి చేరాక అక్కడి ప్రకృతి అందాలు మమ్మల్ని మరో లోకంలో విహరింపజేశాయి. అక్కడ ఓ చిన్నమందిరం, అందులో ఓ శివలింగం ఉన్నాయి. దాన్నే బుడా మహేశ్వర్‌ అంటారు. ప్రతిరోజూ ముందుగా బుడా మహేశ్వర్‌కి పూజలు చేశాకే మధ్య మహేశ్వరుడికి పూజలు నిర్వహిస్తారు. అక్కడ నుంచి చూస్తే చుట్టూ తెల్లని మంచుతో కప్పబడ్డ చౌఖంబా, కేదార్‌నాథ్‌, నీలకంఠ, త్రిశూల్‌, కామెట్‌, పంచోలి పర్వతశిఖరాల మధ్య స్వచ్ఛమైన జలాలతో ఉన్న సరస్సు కనువిందు చేస్తుంది. పర్వతాల్లో వర్షాలు ఎక్కువగా ఉంటాయి. కాబట్టి ఈ యాత్ర సెప్టెంబరు, అక్టోబరులో పెట్టుకుంటే మంచిది. ప్రతి ఏడాదీ కేదార్‌నాథ్‌ మందిరం తెరిచిన పదిహేను రోజులకి దీన్ని తెరుస్తారు. కేదార్‌నాథ్‌ మూయడానికి ముందే దీన్ని మూసేస్తారు. ఈ మందిరంలో కర్ణాటకకు చెందిన లింగాయత శైవులు పూజారులుగా ఉంటున్నారు.
కేదార్‌నాథ్‌, తుంగనాథ్‌, రుద్రనాథ్‌, మధ్యమహేశ్వర్‌, కపాలేశ్వర్‌లను పంచ కేదారాలు అని అంటారు. ఈ ఐదింటినీ అదే వరసలో దర్శించుకోవాలి అని చెబుతారు.ఈ పంచ కేదార మందిరాల్నీ పాండవులే నిర్మించి శివుణ్ని పూజించి ఆయన అనుగ్రహాన్ని పొందారని చెబుతారు. అందుకే ఇవన్నీ ఒకేలా ఉంటాయి. ఈ మందిరం కూడా కేదార్‌నాథ్‌ మందిర ట్రస్ట్‌ వారి ఆధ్వర్యంలోనే నడుస్తోంది. మేం అక్కడ నుంచి కిందకి వచ్చి పది గంటలకల్లా తిరుగు ప్రయాణమయ్యాం.

భువిలో వెలసిన ఈశ్వరుడు

‘ఆ ప్రాంతం... ఉత్కృష్టమైన శిల్పకళా సంపదకీ పౌరాణిక, చారిత్రక విశేషాలకీ ప్రకృతి అందాలకీ పెట్టింది పేరు. ‘టెంపుల్‌ సిటీ ఆఫ్‌ ఇండియా’గానూ పేరొందిన ఆ సుందర నగరమే భువనేశ్వర్‌. ఒడిశా రాష్ట్ర రాజధాని’ అంటూ అక్కడి విశేషాలను చెప్పుకొస్తున్నారు సిరిసిల్లకు చెందిన కందేపి రాణీప్రసాద్‌.

ఒకనాటి కళింగ, నేటి ఒడిశా రాష్ట్రంలోని భువనేశ్వర్‌లో ఎటు చూసినా ఆలయాలే. అందుకే దీనికి టెంపుల్‌ సిటీ అని పేరు. ఇక్కడ గుడులన్నీ ఎరుపురంగులోనే ఉంటాయి. ఏ చిన్న గుడి చూసినా అద్భుత శిల్పకళతో విలసిల్లుతుంటుంది. చివరకు మేం బస చేసిన దక్రాన్‌ హోటల్లో కూడా సుభద్ర, జగన్నాథుడు, బలభద్రుడి విగ్రహాలు ఉన్నాయి. అక్కడే ఓ పక్కగా పరుపుల మీద సితార్‌, తబలా వాద్యాలను వాయించే సంగీతకారులు కూర్చుని ఉన్నారు. ఈ రాష్ట్రంలోని పూరీ, కోణార్క్‌లు శిల్పకళకూ; కటక్‌ సిల్వర్‌ ఫిలిగ్రీ ఇత్తడి కళలకూ; పిపిలీ ఆప్లిక్‌ వర్కుకీ ప్రసిద్ధి చెందాయి. బ్రహ్మపురం, సంబల్‌పురి, మణియబంధా చీరలు అంతర్జాతీయ ఖ్యాతిని అందుకున్నాయి. ఈ రాష్ట్రాన్ని ఉత్కళ అనీ పిలుస్తారు. ఉత్కళ అంటే కళను ఉత్కృష్ట స్థాయికి తీసుకెళ్లడమని అర్థమట. కారణాలేమయినా ఈ రాష్ట్రాన్ని భారతదేశ ఆత్మగానూ దీన్ని చూడకుండా భారతదేశ యాత్ర పూర్తి కాదనీ చెబుతారు.

ఏకామ్ర క్షేత్రం!
మేం ముందుగా భువనేశ్వర్‌లోని లింగరాజ మందిరాన్ని చూడ్డానికి వెళ్లాం. ఇక్కడ శివుడు హరిహర రూపంలో పూజలందుకుంటాడు. గుడిలోపల విమాన, జగ్‌మోహన, నటమందిర, భోగమండప అని నాలుగు మండపాలు ఉంటాయి. మధ్యలో ఉన్న మండపం 180 అడుగుల ఎత్తులో ఉంటుంది. కళింగ శిల్పకళారీతిలో నిర్మించిన ఈ ఆలయాన్ని 11వ శతాబ్దంలో సోమవంశ రాజైన యయాతి కట్టించినట్లు చెబుతారు. భువనేశ్వర్‌ను ఏకామ్ర క్షేత్ర అని కూడా పిలుస్తారు. ఇక్కడ శివలింగం ఓ మామిడి చెట్టు కింద నుంచి ఉద్భవించిందన్నది పురాణ వ్యాఖ్యానం.

ఆలయ ప్రాంగణంలో యముడి గుడి, సావిత్రి గుడి, సత్యదేవి గుడి, శక్తిమాత, నాగదేవుడు, దుర్గాదేవి, వినాయకుడు, విశ్వకర్మాదుల గుడులు కూడా ఉన్నాయి. విశ్వకర్మ అంటే బ్రహ్మ-ఈశ్వరుడు కలగలిసిన రూపంగా చెబుతారు. విశ్వకర్మ గుడి భూమిలోపలకు ఉంది. పది మెట్లు దిగి లోపలకు వెళ్లాలి. లింగరాజ ఆలయంలోని శివలింగం భూమిలో నుంచి ఉద్భవించింది కాబట్టే ఈ వూరికి భువనేశ్వర్‌ అనే పేరు వచ్చిందని విశ్వకర్మ గుడి పూజారి చెప్పారు. అంతేకాదు, ఈ గుడికున్న ప్రత్యేకతను కూడా వివరించారు. ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాలన్నింటిలోనూ కేవలం శివరాత్రి రోజున దర్శించుకుంటేనే ముక్తిని పొందగలమని చెబుతారు. కానీ ఈ లింగరాజ మందిరంలోని పరమేశ్వరుణ్ని నెలకు రెండుసార్లు అంటే రెండు చతుర్దశుల్లోనూ దర్శించుకుంటే ముక్తిని పొందగలమన్నది విశ్వాసం. అందుకే ఈ ఆలయం చాలా శక్తిమంతమైనదిగా చెబుతారు. అత్యంత పురాతనమైన ఈ ఆలయంలో ఎక్కడా ఫొటోలు తీసుకోవడానికి అనుమతి లేదు. ఆలయం ముందు అంతా చెట్లు ఉండటంవల్ల బయట నుంచి కూడా అది పూర్తిగా కనిపించదు. తరవాత రాజారాణీమందిర్‌ను చూశాక సిద్ధేశ్వర్‌ ముక్తేశ్వర్‌ మందిరాలకెళ్లాం. ఇవి అచ్చం పూరీ దేవాలయాల నమూనాల్లానే ఉన్నాయి. ముక్తేశ్వర్‌ ఆలయంలో ఏటా మూడు రోజులు నృత్య వేడుక జరుగుతుంది. ఒడిశా రాష్ట్ర శాస్త్రీయ నృత్యమైన ఒడిస్సీని ఇక్కడ ప్రదర్శిస్తారు.

రెండంతస్తుల గుహ!
అక్కడ నుంచి నందన్‌ కానన్‌ జంతుప్రదర్శనశాలకి బయలుదేరాం. ఇది వెయ్యి ఎకరాల విస్తీర్ణంలో వ్యాపించి ఉంది. నందన్‌ కానన్‌ అంటే ‘ద గార్డెన్‌ ఆఫ్‌ హెవెన్స్‌’ అని అర్థమట. అరుదైన తెల్ల పులుల్ని ఇక్కడ ఎంతో శ్రద్ధగా పెంచుతారు. ఇది చూశాక ఉదయగిరి, ఖండగిరి గుహలకు వెళ్లాం. ఇవి అజంతా ఎల్లోరా గుహల్లానే ఉన్నాయి. ఇందులో ఉదయగిరికి 18 గుహలు ఉండగా ఖండగిరికి 15 గుహలు ఉన్నాయి. ఇందులో రాణీగుంఫ అనే గుహ చాలా ప్రసిద్ధి చెందింది. ఇది రెండంతస్తులుగా ఉంటుంది. ఈ గుహ కొంత సహజంగా ఏర్పడగా మరికొంత భాగాన్ని కృత్రిమంగా తయారుచేశారు. ఖరవేలా రాజు జైన సన్యాసులకోసం ఈ గుహల్ని చెక్కించాడని చెబుతారు. ఈ గుహల దగ్గర కోతులు ఎక్కువ. ఆ రాత్రికి మేం అమరాపల్లి రిసార్ట్స్‌ అండ్‌ క్లబ్‌కు వెళ్లాం. ఇక్కడ ఏర్పాటు చేసిన డిన్నర్‌లో చాలా రకాలున్నాయి. అన్నీ రుచికరంగా ఉన్నాయి. పాలబొంగరాలను మాల్‌పువా పేరుతో వడ్డించారు.

తరవాతి రోజు భువనేశ్వర్‌కి 30 కిలోమీటర్ల దూరంలోని ధౌలి స్తూపం దగ్గరకు వెళ్లాం. ఇది పేరుకు తగ్గట్లే తెల్లగా స్వచ్ఛంగా ఉంది. ఇది అశోకుడి శాంతి స్తూపం. కళింగ యుద్ధం జరిగింది ఇక్కడే. ఆ యుద్ధంలో చనిపోయిన సైనికులను చూసి అశోకుడు మనసు మార్చుకుని బౌద్ధంలోకి మారాడు. ఆ తరవాత ప్రశాంత జీవనాన్ని గడిపాడు. ఈ స్తూపం వెనక ఓ శివాలయం కూడా ఉంది. తరవాత పూరీకి వెళ్లే దారిలోనే ఉన్న పిపిలీకి వెళ్లాం. ఆ గ్రామమంతా హస్తకళలే. వేలాడే క్లాత్‌ షాండ్లియర్లూ దీపాలూ కళ్లు చెదిరే రంగులతో ఎంతో అందంగా ఆకర్షణీయంగా ఉన్నాయి. ఇక్కడే సాఖీగోపాల్‌ అనే కృష్ణుడి దేవాలయం ఉంది. పూజారులు మాత్రం డబ్బులకోసం బాగా విసిగిస్తారు. ఈ ఆలయాన్ని శ్రీకృష్ణుడి మనుమడైన సాఖీ కట్టించాడట. ఇక్కడ గోధుమలతో చేసిన ప్రసాదం పెడతారు. సాధారణంగా భారతదేశంలోని వైష్ణవాలయాల్లో ఈ గోధుమ ప్రసాదం పెట్టరు. బియ్యంతో చేసినదే పెడతారు. తరవాత చిల్కా సరస్సుకి వెళ్లాం. ఇక్కడకు సైబీరియా నుంచి లక్షల పక్షులు వలస వస్తాయి. ఇంకా ఇక్కడ డాల్ఫిన్లు నృత్యం చేసే ప్రదర్శన చాలా బాగుంది. భువనేశ్వర్‌లోని ఆలయాలన్నీ తిరిగి చూడాలంటే కనీసం వారం రోజులయినా అక్కడే ఉండాలి. వీలు చూసుకుని మళ్లీ వెళ్లాలనుకుంటూ తిరిగి వచ్చాం.

నాగేశ్వర జ్యోతిర్లింగం నమో నమామి!

ద్వాదశ జ్యోతిర్లింగాలలో నాగేశ్వర లింగం ఒకటి. ఇది గుజరాత్‌లోని దారుకావనంలో ఉంది. నేటి దారుకావనాన్నే పురాణాలలో కామ్యకవనం అని, ద్వైతవనమనీ పేర్కొన్నారు. దీని గురించిన గాథలు చాలా ఉన్నాయి కానీ, ముఖ్యమైనవాటిని చూద్దాం..

పూర్వం ఒక సముద్రతీరాన గల ఒక వనంలో దారుకుడనే రాక్షసుడుండేవాడు. వాడి భార్య దారుకి. వాళ్లు తపశ్శక్తి సంపన్నులు. వారికి బోలెడంత మంది సంతానం, మహాదుష్టులు, బలవంతులైన అనుచరగణం ఉన్నారు. వారి అండ చూసుకుని ఆ వనంలో ఉన్నవారినే కాదు, అటుగుండా వచ్చీపోయేవాళ్లని కూడా వదలిపెట్టకుండా హింసించనారంభించారు. దాంతో బాటసారులందరూ కలసి ఔర్వుడు అనే మహాముని పాదాలు పట్టుకుని, తమకు ఆ రాక్షస దంపతుల పీడ వదిలించమని ప్రాధేయపడ్డారు. అప్పుడు ఔర్వముని, ఆ రాక్షసులెవరైనా భూమిమీద ఉంటే, వారిలో హింసాప్రవృత్తి ఉంటే, వారు ఇక ప్రాణాలు కోల్పోవలసిందేనని శాపం పెట్టాడు. దాంతో దారుకుడు సముద్రంలోకి వెళ్లి, అక్కడ ఒక నగరాన్ని నిర్మించుకుని, అందులో ఉంటూ, సముద్ర ప్రయాణీకులను హింసించ డమే ప్రవృత్తిగా పెట్టుకున్నాడు.

ఒకసారి వాడలా సుప్రియుడనే వర్తకుడిని, అతని బంధుమిత్రులను పట్టి బంధించి, వారిని సముద్రం అడుగున గల తన నగరంలో ఒక చెరసాలలో బంధించాడు. ఈ చెరసాలకు అసంఖ్యాకమైన జలసర్పాలు, రాక్షసులు కాపలా కాస్తూ ఉంటారు. సుప్రియుడు మహాశివభక్తుడు కావడంతో చెరసాలలోని మట్టినంతటినీ ఒకచోట చేర్చి, దానిలో కాసిని నీళ్లుపోసి, ఆ మట్టితోనే ఒక శివలింగాన్ని తయారు చేసుకుని, శివుణ్ణి పూజించనారంభించాడు. సుప్రియుని సలహామేరకు అతనితో కలసి ఉన్నవారందరూ కూడా మహా పవిత్రమైన, అత్యంత శక్తిమంతమైన శివపంచాక్షరీ మంత్రాన్ని తదేక దీక్షతో జపించసాగారు. అప్పుడు ఆ రాక్షసుడి అనుచరులు సుప్రియుడి వద్దకు వచ్చి, ‘‘నీవు శివారాధన చేయరాదు. చేస్తే, మా రాజు, రాణి అయిన దారుకా దారుకిల ఆరాధన మాత్రమే చేయాలి. తక్షణం నీ శివపూజ మానకుంటే నిన్ను చంపేస్తాం’’ అని బెదిరించారు.

సుప్రియుడు అందుకు లొంగకపోవడంతో దారుకుణ్ణి పిలుచుకు వచ్చారు. దారుకుడు సుప్రియుడి భుజం మీద కత్తిపెట్టి, బెదిరించాడు. అయినా వినలేదు. ఇలా లాభం లేదని, కంఠాన్ని ఖండించబోయాడు. అప్పుడు ఆ పార్థివలింగం నుంచి శివుడు ప్రత్యక్షమై, ఆ రాక్షసుని తన త్రిశూలంతో ఒక్క దెబ్బకొట్టి, దుష్టులైన వాడి అనుచరగణాన్ని భస్మం చేశాడు. సుప్రియుని ప్రార్థన మేరకు అక్కడే జ్యోతిర్లింగరూపంలో కొలువయ్యాడు. అన్ని కథల్లా ఈ కథ ఇంతటితో ముగియలేదు. ఎందుకంటే ఆ రాక్షసుడి భార్య దారుకి పార్వతీదేవికి ప్రియభక్తురాలు కావడంతో తనకు లభించిన కొన్ని శక్తుల వల్ల తన అనుచరుల సాయంతో ఆ అడవినంతటి నీ తీసుకుపోయి సముద్రం అడుగుకు చేర్చింది.దాంతోపాటు ఆ వనంలోకి అడుగుపెట్టిన వారినందరినీ తమ అధీనంలోకి తీసుకుని, వారిని బలవంతంగా తమ రాజ్యప్రజలుగా మార్చసాగింది.

శివపూజ చేస్తున్న సుప్రియుణ్ణి పూజమానవలసిందిగా నిర్బంధిస్తూ, ఆమె, ఆ రాక్షసగణం సుప్రియుని చిత్రహింసల పాలు చేయడం మొదలు పెట్టారు. మరల శివుడు ప్రత్యక్షమై, సుప్రియుడికి ఒక శక్తిమంతమైన ఆయుధాన్నిచ్చాడు. ఆ ఆయుధంతో సుప్రియుడు వారందరినీ జయించాడు. ఈసారి పరమేశ్వరుడు ఆ జ్యోతిర్లింగంలోనికి తన శక్తులను ప్రవేశపెట్టి, వారందరినీ ఏ దుష్టశక్తులూ ఏమీ చేయకుండా వారికి రక్షణగా అక్కడే కొలువుతీరాడు. పార్వతీదేవి అక్కడ నాగేశ్వరిగా కొలువుతీరి, భక్తులను అనుగ్రహించడం ఆరంభించింది. ఆ రాక్షసగణాన్ని అక్కడినుంచి దూరంగా పంపించి, వారు జనావాసాలలోకి రాకుండా చేసింది జగన్మాత. సుప్రియుడు రూపొందించిన ఆ లింగమే నాగేశ్వర జ్యోతిర్లింగం. నాగేశ్వరుడిగా తనను కొలిచిన వారికి తాను సరైన మార్గాన్ని చూపుతానని, మోక్షాన్నిస్తానని, భక్తి, వైరాగ్య జ్ఞానాలను అనుగ్రహిస్తానని శివుడు సుప్రియుడికి వాగ్దానం చేశాడు. ఈమేరకు శివపార్వతులు నాగేశ్వరుడు, నాగేశ్వరిగా భక్తులను అనుగ్రహిస్తున్నారు.

అతి ప్రాచీన గాథ:
పూర్వం వాలఖిల్యులనే మునులు దారుకావనంలో శివుని గురించి సుదీర్ఘకాలంపాటు ఘోర తపస్సు చేశారు. అయినప్పటికీ శివుడు వారి భక్తిని, సహనాన్ని మరిన్ని పరీక్షలకు గురి చేయాలనుకున్నాడు. దాంతో ఒక యువసన్యాసి రూపంలో వారి ముందు ప్రత్యక్షమయ్యాడు. ఆ యువసన్యాసి వంటిమీద నాగులు తప్ప వేరే వస్త్రాలు కానీ, ఆభరణాలు కానీ లేవు. అత్యంత సుందరాకారంలో ఉన్న ఆ యువసన్యాసిని చూసి, మునిపత్నులు మనసు పారేసుకుని, భర్తలను వదిలేసి, ఆ దివ్యసుందరాకారుడి వెంట పరుగులు తీశారు. దాంతో సహనం చచ్చిపోయి, కోపం కట్టలు తెచ్చుకుంది ఆ మునులలో. ఆ యువసన్యాసి లింగం తెగిపోవాలని శపించారు. ఇంకేముంది, శివుడి లింగం కాస్తా జారి భూమి మీద పడింది. దాంతో లోకాలన్నీ కంపించిపోయాయి. బ్రహ్మ, విష్ణులు భూమి మీదకు వచ్చి, ఆ మునుల తప్పిదాన్ని మన్నించి, లింగాన్ని వెనక్కు తీసుకుని, లోకాలను కాపాడమని శివుని ప్రార్థించారు. శివుడు శాంతించి, భూమి మీద పడిన ఆ లింగంలో జ్యోతిర్లింగాకారంలో కొలువుదీరి, మునులను అనుగ్రహించాడు. వంటిమీద పాములనే వస్త్రాలుగా చుట్టబెట్టుకుని వచ్చాడు కాబట్టి, నాగేశ్వరుడిగా పూజలందుకుంటున్నాడు శివుడు. పతి వెంటే సతి అన్నట్లుగా... పార్వతీదేవి నాగేశ్వరిగా పక్కనే కొలువుదీరింది.

మరోగాథ:
తన ప్రియపత్ని అయిన సతీదేవి యోగాగ్నిలో దగ్ధం కావడంతో సతీవియోగాన్ని తట్టుకోలేక ఓ నదీతీరానికొచ్చి తాను కూడా దహించుకుపోయాడు. ఆ భస్మరాశి ఆ నదిలో కలిసిపోయింది. కొంతకాలానికి పాండవులు ఆ నది ఒడ్డున విశ్రాంతి తీసుకుంటుండగా, కొన్ని ఆవులు వచ్చి నదిలో స్నానానికి దిగగానే వాటి పొదుగులు పాలతో నిండిపోయి, ఆ నదీజలాలు వాటి పాలధారలతో తెల్లబడిపోసాగాయి. ఈ వింతను చూసి ఆశ్చర్యపోతున్న భీమార్జునులతో ధర్మరాజు, బహుశా ఈ నదిలో ఏదో మహిమ ఉండి ఉంటుంది. నదిలో దేవతలో, తపస్సులో ఉండి ఉండవచ్చు అని అన్నాడు. భీముడు నదీజలాలను తోడేసే ప్రయత్నం చేసి, సాధ్యం కాకపోవడంతో కోపంతో నదిమీద తన గదతో మోదాడు. ఆ దెబ్బకు నది రెండుగా చీలి పోయింది. నది మధ్యభాగంలో భీముడు తన గదతో మోదిన చోట రక్తపుచారికలు కనిపించాయి. నీళ్లు వేడెక్కిపోయి, నీటి అడుగున నాగేశ్వరుడి ఆకారంలో ఉన్న శివలింగం బయటపడింది. పాండవులు అక్కడ గుడిని నిర్మించారు. దారుకలు అంటే దేవదారు వృక్షాలు. ఇక్కడ దేవదారు వృక్షాలు విరివిగా ఉండటం వల్ల దారుకావనమనే పేరు వచ్చింది. ఈ వనంలో 20 మీటర్ల ఎత్తున్న శివుని విగ్రహం చూపరులను కన్నులు తిప్పుకోనివ్వదు. ఆలయం సుందరంగా ఉంటుంది.
D.V.R.భాస్కర్

Thursday, 3 November 2016

ఆత్మలింగం భూకైలాసం గోకర్ణం

                 ఆత్మలింగం భూకైలాసం గోకర్ణం

Sakshi | October 16, 2016 

మన దేశంలోని శైవక్షేత్రాలైన వారణాశి, రామేశ్వరం ఆలయాల గురించి ఎంత గొప్పగా చెప్పుకుంటామో ఆ కోవలోకి చెందినదే మహాబలేశ్వర ఆలయం. కర్ణాటక రాష్ట్రంలో ఉత్తర కన్నడ జిల్లాలో గోకర్ణ పట్టణంలో కొలువుదీరి ఉన్న ఈ ఆలయాన్ని గోకర్ణం అని కూడా అంటారు. అత్యంత ప్రాచీనమైన శైవ క్షేత్రాలలో గోకర్ణం ఒకటి. గోకర్ణ క్షేత్రానికి పడమట అరేబియా సముద్రం, తూర్పున సిద్ధేశ్వర క్షేత్రం, ఉత్తరాన గంగావళినది, దక్షిణాన అగనాశిని నది ఉన్నాయి. ఓ వైపు అపారమైన ఆధ్యాత్మికత, మరో వైపు ప్రకృతి రమణీయకతతో  అలరారుతుండే ఈ క్షేత్రంలో శివుని ఆత్మలింగం ప్రతిష్టితమైంది.

గోకర్ణ క్షేత్రం గురించి రామాయణ, మహాభారత గ్రంథాలలో వివరించబడింది. ఇక స్కాందపురాణంలో ఒక అధ్యాయమే ఈ క్షేత్ర ప్రాముఖ్యాన్ని వివరిస్తోంది. పూర్వం రావణాసురుడు శివుని గురించి కఠోర తపస్సు చేయగా, అతని తపస్సును మెచ్చి ప్రత్యక్షమైన శివుడు వరాన్ని కోరుకోమన్నాడు. అప్పుడు రావణాసురుడు తనకు ఆత్మలింగం కావాలని కోరాడు. అందుకు ఓ నిబంధన విధించిన శివుడు, రావణాసురునికి ఆత్మలింగాన్ని ఇచ్చాడు. ఆ నింబంధన ఏమిటంటే.. రావణాసురుడు లంకకు వెళ్లేంతవరకు ఆత్మలింగాన్ని నేలపై దించకూడదు. అలా దించితే ఆ లింగం అక్కడే ప్రతిష్టితమైపోతుంది.

అలా ఆత్మలింగాన్ని అందుకున్న రావణాసురుడు తన లంక రాజ్యం వైపు పరుగులు తీయసాగాడు. ఆత్మలింగం రావణాసురుని దగ్గరే ఉంటే లోకాలన్నీ అల్లకల్లోలమైపోతాయని భయపడిన దేవతలు, తమను కాపాడవలసిందంటూ విష్ణుమూర్తి, బ్రహ్మ... తదితర దేవుళ్లను వేడుకున్నారు. అప్పుడు గణపతి చిన్నపిల్లవాని రూపంలో రావణాసురునికి మార్గమధ్యంలో ఎదురుపడతాడు. సరిగ్గా అప్పుడే విష్ణుమూర్తి తన చక్రాయుధాన్ని సూర్యునికి అడ్డంగా పెడతాడు. సాయంత్రం అవుతుందనుకున్న రావణాసురుడు సంధ్యావందనాన్ని నిర్వర్తించాలనుకుంటాడు. అయితే అతని రెండు చేతుల్లో శివుని ఆత్మలింగం ఉంది.

అప్పుడు అటుగా బాలరూపంలో వచ్చిన వినాయకుని చూసిన రావణాసురుడు కాసేపు ఆత్మలింగాన్ని పట్టుకొమ్మని, తాను సంధ్యావందనం చేసి వస్తానని అభ్యర్థిస్తాడు. అందుకు ఒప్పుకున్న బాలవినాయకుడు తాను మూడుసార్లు పిలుస్తానని, అప్పటికీ రావణాసురుడు రాకపోతే ఆత్మలింగాన్ని కిందపెట్టేస్తానని చెబుతాడు. వేరే దారిలేని రావణాసురుడు వినాయకుని నిబంధనకు ఒప్పుకుని సంధ్యావందనం చేసుకోవడానికి వెళతాడు. అయితే రావణాసురునికి ఏ మాత్రం అవకాశాన్ని ఇవ్వని వినాయకుడు గబగబా మూడుసార్లు రావణాసురుని పిలిచి, ఆత్మలింగాన్ని నేలపై పెట్టేస్తాడు.

రావణాసురుడు ఎంతగా పరుగులు పెట్టి వచ్చినప్పటికీ జరగాల్సింది జరిగిపోతుంది. ఆ సంఘటనకు కోపగించుకున్న రావణాసురుడు బాలవినాయకుని తలపై ఒక మొట్టికాయ వేస్తాడు. ఫలితంగా గణపతి తలపై నొక్కు ఏర్పడుతుంది. ఆ నొక్కును ఇప్పటికీ, ఇక్కడున్న మహాగణపతి ఆలయంలో గణపతి విగ్రహానికి చూడవచ్చు.

ఆత్మలింగం చుట్టూ పంచక్షేత్రాలు
ఆ తరువాత రావణాసురుడు ఎంతగా ప్రయత్నించినప్పటికీ ఆత్మలింగాన్ని పైకి లేపలేకపోతాడు. ఆత్మలింగాన్ని తీసుకువచ్చిన పెట్టెను ఉత్తరంవైపు నుంచి లాగుతాడు. ఆ పెట్టె అతి విసురుగా వెళ్లి దూరంగా పడిపోయింది. అక్కడ సజ్జేశ్వర లింగం వెలిసింది. పెట్టె మూతపడిన చోట గుణేశ్వర లింగం ఉద్భవించింది. లింగంపై కప్పబడిన వస్త్రం పడిన చోట మురడేశ్వరం లింగం వెలిసింది. పెట్టెను కట్టిన తాళ్లు పడిన చోట ధారేశ్వరలింగం ఉద్భవించింది. ఈ లింగాల మధ్య స్వామివారి ఆత్మలింగం ‘మహాబలేశ్వర లింగం’ గా గోకర్ణంలో వెలిసింది. ఆత్మలింగంతో ముడిపడిన ఈ ఐదు క్షేత్రాలను శైవ పంచక్షేత్రాలని పిలుచుకుంటారు.

గో రూపం దాల్చిన భూమాత...
మరొక కథనం ప్రకారం పాతాళలోకంలో తపస్సు చేసి భూలోకానికి వస్తున్నప్పుడు భూమాత గోరూపాన్ని ధరించిందట. ఆ గోవుచెవి నుండి పరమేశ్వరుడు బయటకు రావడంతో ఈ క్షేత్రానికి గో (అవు) కర్ణం (చెవి) = గోకర్ణం అనే పేరు ఏర్పడిందంట.

రాజుల కాలంలో గోకర్ణం
దక్షిణ కాశి, భూ కైలాసం అని భక్తులచే కొనియాడబడుతున్న ఈ క్షేత్ర చరిత్ర ఎంతో పురాతనమైంది. కాళిదాసు తన ‘రఘువంశం’ కావ్యంలో ఈ క్షేత్ర ప్రస్తావన చేశాడు. క్రీ.శ. 7వ శతాబ్దంలో ఈ ప్రాంతాన్ని పరిపాలించిన హర్షవర్దనుడు ‘నాగానంద’ కావ్యంలో ఈ క్షేత్రం గురించి వివరించాడు. కదంబ చక్రవర్తి మయూరశర్మ ఈ ఆలయంలో నిత్యపూజాదికాలను ఏర్పాటు చేశాడని, చెన్నమ్మాజీ, ఆమె కుమారుడు సోమశేఖర నాయకుడు ఈ ప్రాంతాన్ని పరిపాలిస్తున్నప్పుడు హళసునాడు- కుందపురానికి చెందిన విశ్వేశ్వరాయుడు చంద్రశాల, నందిమంటపాలను నిర్మించాడని శాసనాల ద్వారా తెలుస్తోంది. అనంతరం గోకర్ణం క్షేత్రాన్ని విజయనగర రాజులు అభివృద్ధి చేశారు. క్రీ.శ 1665వ సంవత్సరంలో ఛత్రపతి శివాజీ ఈ క్షేత్రాన్ని దర్శించుకుని పూజలు చేసినట్టు చరిత్ర ఆధారంగా తెలుస్తోంది.

సర్వపాప హరణం కోటి తీర్థంలో పుణ్యస్నానం
గోకర్ణంలో ప్రధానాలయం శ్రీ మహాబలేశ్వరాలయం. ఈ ఆలయంలో స్వామిని దర్శించుకునే ముందు భక్తులు కోటితీర్థంలో స్నానాలు ఆచరిస్తారు. కోటితీర్థంలో స్నానం చేస్తే సమస్తరోగాలు నయమవుతాయని ప్రతీతి. కోటి తీర్థంలో స్నానం చేసిన తరువాత భక్తులంతా ప్రక్కనున్న సముద్రంలో స్నానం చేస్తారు. ఆలయానికి ప్రక్కనన్ను అరేబియా సముద్రంలో స్నానం చేస్తే పూర్వజన్మ పాపాలన్నీ తొలగిపోతాయని భక్తుల నమ్మిక, కోటితీర్థానికి దక్షిణం వైపు అగస్త్యులవారిచే ప్రతిష్టింపబడిన వరటేశ్వర లింగం ఉంది. ఈ ఆలయం భక్తుల సౌకర్యార్థం 24 గంటలూ తెరిచే ఉంటుంది.

నయనానందకరం రథోత్సవం
అతి ప్రాచీనమైన ఈ ఆలయం పెద్ద గాలిగోపురంతో భక్తులను ఆహ్వానిస్తుంది. ఈ లింగం కింది వైపు కాస్త వెడల్పుగా, పైన సన్నగా కనబడుతుంటుంది. రావణాసురుడు ఈ లింగాన్ని పైకి లాగడానికి ప్రయత్నించడం వల్ల పై భాగాన సన్నగా ఉందంటారు. పైకి ఉండే ఒక రంధ్రంలో వేలును ఉంచినప్పుడు కిందనున్న లింగం వేలికి తగులుతుంది. భక్తులు శివలింగం చుట్టూ కూర్చుని పూజలు నిర్వహిస్తారు. అయితే, మహామంగళహారతుల సమయంలో గర్భగృహంలోకి భక్తులను అనుమతించరు. ఇక్కడ పన్నెండేళ్లకొకసారి జరిగే విశేష కార్యక్రమంలో శివలింగాన్ని బయటకు తీసి, నిజస్వరూప లింగానికి పూజలు చేస్తారు. ఈ పుష్కర ఉత్సవాలకు దేశవిదేశాల నుండి లక్షల సంఖ్యలో భక్తులు వస్తుంటారు. ఈ సందర్భంగా రథోత్సవం జరుగుతుంది. ముందుగా వినాయక దర్శనం...

రావణుడు ఆత్మలింగాన్ని తీసుకెళ్తున్నప్పుడు, అతడిని అడ్డుకున్న గణపతి చాతుర్యాన్ని మెచ్చుకున్న పరమశివుడు మహాబలేశ్వర క్షేత్రంలో ముందుగా వినాయకుని దర్శించుకున్న తరువాతే భక్తులు తన సన్నిధికి వస్తారని వరమిచ్చాడు. రావణుడు వేసి మొట్టికాయకు గుర్తుగా ఈ స్వామి తలపై చిన్న పల్లం కనపడుతుంటుంది. ఈ ఆలయం మహాబలేశ్వర ఆలయానికి తూర్పు దిక్కున ఉంది.

ఉత్తరాన రుద్రుని సతి తామ్రగౌరి
మహాబలేశ్వర ఆలయప్రాంగణంలో ఉత్తరం వైపున తామ్రగౌరి ఆలయం ఉంది. ఈమె మహాబలేశ్వరుని అర్ధాంగి. ఈమె బ్రహ్మదేవుని కుడి చేయి నుండి ఉద్భవించిందని చెబుతారు. ఈ దేవి తపస్సు చేసి రుద్రుని వివాహం చేసుకుంది. ఈ ఆలయం ఉదయం 6 గంటల నుంచి మధ్యాహ్నం 12 గంటల వరకు, సాయత్రం 5 గంటల నుంచి రాత్రి ఎనిమిదిన్నర వరకు తెరిచి ఉంటుంది.

సిద్ధించిన అమృతం
నేత్రాసురుడు అనే రాక్షసుని సంహరించేందుకై త్రిమూర్తుల శక్తితో భద్రకాళి ఇక్కడే ఆవిర్భవించిందట. అమృతమథనం జరుగుతున్నప్పుడు దేవతలు ఇక్కడకు వచ్చి ఆత్మలింగానికి పూజలు జరపడం వల్ల వారికి అమృతం లభించిందని ప్రతీతి. గోకర్ణ క్షేత్రంలో ఆత్మలింగాన్ని దర్శించుకున్న వారికి జన్మజన్మల పాపకర్మలు తొలగిపోయి సర్వసుఖాలు సిద్ధిస్తాయని భక్తుల నమ్మకం.

సమీప పుణ్యక్షేత్రాలు
ధారేశ్వర ఆలయం: ఈ ఆలయం గోకర్ణానికి దక్షిణ దిక్కున దాదాపు 45 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. ఇది ఆత్మలింగానికి సంబంధించిన లింగం. ఈ ఆలయం చాళుక్య, హోయసలల శిల్పశైలిలో కనపడుతుంది. దీనిని 11వ శతాబ్దిలో పునర్నిర్మించినట్లు తెలుస్తోంది.

గుణవంతేశ్వర: 
ఈ ఆలయం కూడా గోకర్ణ ఆత్మలింగానికి సంబంధించిన క్షేత్రంగా చెప్పబడుతుంది. గోకర్ణం నుంచి సుమారు 60 కిలోమీటర్లు.  మురుడేశ్వర ఆలయం: పంచలింగాల క్షేత్రాలలో ఇది కూడా ఒకటి. ఈ భారీ ఆలయం భక్తులను అమితంగా ఆకర్షిస్తుంటుంది. గోకర్ణక్షేత్రానికి 70 కిలోమీటర్ల దూరం.
   

అంబాజీ మాత దేవాలయం

హృదయ పీఠం


విగ్రహమే లేని ఆలయం. కళ్లకు గంతలు కట్టుకొని దైవ దర్శనం. సీతాన్వేషణలో రాముడికి ధనుర్భాణాలను ఇచ్చిన దైవం. శ్రీకృష్ణుడు తల నీలాలు సమర్పించిన పుణ్యక్షేత్రం. కృష్ణుడుని భర్తగా పొందడానికి రుక్మిణీదేవి పూజలు చేసిన పుణ్యస్థలం. ఇలా ఎన్నో విచిత్రాలు, ఇంకెన్నో విశిష్టతలు, మరెన్నో పురాణగాథలు గల ఈ పుణ్యక్షేత్రం గుజరాత్‌లోని ఆరావళి పర్వత శ్రేణులలో కొలువై ఉంది. అంబాజీ మాత దేవాలయంగా ప్రపంచమంతా పేరుప్రఖ్యాతలు గల ఈ ఆలయం అత్యంత శక్తిమంతమైన శక్తి పీఠంగా విరాజిల్లుతుంది.

భారతదేశంలోని అతి ప్రాచీన, ఎంతో ఖ్యాతి పొందినది అంబాజీ ఆలయం. గుజరాత్ - రాజస్థాన్ సరిహద్దు ప్రాంతంలో బనస్కాంత జిల్లాలోని దంతా తాలూకా సమీపంలో అరసుర్ కొండలపై ఉంటుంది ఈ ఆలయం. మౌంట్ అబూ నుండి 45 కిలోమీటర్లు పాలంపూర్ నుండి 72 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్న అంబాజీ పట్టణానికి 4 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉన్నవే ఈ కొండలు. ఈ కొండలపైనే వేదకాలానికి చెందినదిగా చెప్పుకునే అంబాజీ మాత దేవాలయం ఉంది. అరసుర్ కొండల పేరుతోనే ‘అరాసురి అంబాజీ’గా అమ్మవారిని కొలుస్తారు.

ఈ ఆలయాన్ని చేరుకోవటానికి 999 మెట్లు ఎక్కవలసి ఉంటుంది. పాలరాతితో నిర్మితమైన ఈ ఆలయ గోపురంపైన స్వర్ణ కళశాలు సూర్యకాంతిలో మెరుస్తుంటాయి. నగిషీలు చెక్కిన వెండి ఆలయ ప్రధాన ద్వారం చిన్నదిగా ఉంటుంది. పాత పాలరాతి ఫలకాలపైన ఆలయానికి సంబంధించిన విశేషాలు తెలియజేస్తూ వేద భాష రాయబడి ఉంటుంది. సతీదేవి హృదయ స్థానం

సతీదేవి శివుడు ఆది దంపతులు. వీరి దాంపత్య అనుబంధం సామన్యులకు అర్థం కానిది. ఒకే ఆత్మ - ఒకే దేహంగా శివపురాణం ఈ దంపతుల కథనాలెన్నింటినో తెలియజేస్తుంది.

సతీదేవి తన తండ్రి దక్షుణి యజ్ఞకుండంలో చేరి ప్రాణత్యాగం చేసినప్పుడు, శివుడు ఆమె శరీరాన్ని భుజం మీద వేసుకొని ప్రళయకార రుద్రుడై ముల్లోకాలలో ప్రయాణిస్తుండగా  విష్ణువు తన సుదర్శన చక్రంతో సతీదేవి శరీరాన్ని ముక్కలు చేశాడని, దీంతో సతీ దేవి దేహ ఖండాలు భరతఖండం మీద పడ్డాయని పురాణలు తెలియజేస్తున్నాయి. సతీదేవి శరీర ఖండాలు పడిన 51 స్థలాలు శక్తిపీఠాలయ్యాయి. వాటిలో సతీదేవి హృదయం అంటే గుండె భాగం అరసుర్ కొండల మీద పడింది. సతీదేవి హృదయం నిండా శివుడు కొలువై ఉన్నాడు. అమ్మవారి హృదయం, ఆమె హృదయంలో కొలువున్న శివుడు ఇక్కడ భక్తుల కోరికలు నెరవేర్చడానికి వెలిశారని కథనం. ఆ విధంగా అంబాజీ మాత ఆలయం శక్తిపీఠాలలో అత్యంత ప్రాముఖ్యతను కలిగి ఉంది.

ఆర్యవంశీయుల ఆరాధ్య దేవత
వేదకాలం నాటి నుంచి ఉన్న సరస్వతి నది ఈ పర్వతశ్రేణులలోనే ప్రవహిస్తుంది. ఈ నదికి దగ్గరలోనే అంబాజీ మాత ఆలయం ఉది. ఆర్యవంశీయులు ఆరాధించే దేవతలలో ఒక దేవతగా అంబాజీమాత పూజలందుకున్నట్టుగా కథనాలు ఉన్నాయి.  రావణుడితో సంగ్రామానికి బయల్దేరిన రాముడికి అంబాజీ మాత తన విల్లంబులను వరంగా ఇచ్చిందంట. అమ్మవారి కరుణాకటాక్ష వీక్షణలతోనే రావణ సంహారం నిర్విఘ్నంగా జరిగిందని చెబుతారు.

అమ్మవారి ఆశీస్సులు అందుకున్న శ్రీకృష్ణుడు ఇక్కడే తలనీలాలు సమర్పించుకున్నాడని, రుక్మిణిదేవి అంబాజీ మాత కృపతోనే శ్రీకృష్ణుని భర్తగా పొందినదని కథనాలు ఉన్నాయి. పాండవులు వనవాసం చేసేటప్పుడు అంబాజీ మాతను కొలిచేవారని, అందువల్లే వారు విజయావకాశాలను పొందారనీ చెబుతారు.

మూర్తి కాదు శ్రీ యంత్రం
మూలమూర్తి ఇక్కడ శ్రీ విస యంత్రం. ఈ యంత్ర పీఠానికే వస్త్రాలు, ఆభరణాలు అలంకరించిన తీరు అమ్మ మూర్తి కొలువుదీరిన భ్రమకు లోను చేస్తుంది. ఈ పీఠాన్ని నేరుగా దర్శించకూడదని, కళ్లకు గంతలు కట్టుకొని దర్శించాలనే నియమం ఆసక్తిదాయకంగా ఉంటుంది. అమ్మవారి నిజరూపాన్ని సామాన్యజనం చూసి తట్టుకోలేరనే ఈ నియమం పెట్టారని స్థానికులు చెబుతారు. ఈ యంత్రం ముందు ఒక దీపశిఖ మాత్రమే నిరంతరాయంగా వెలుగుతూ ఉంటుంది. ఆలయ ఆవరణ అంతా భక్తులు ‘జయ మాతా జీ’ అంటూ సాగించే నామ సంకీర్తనతో అక్కడి వాతావరణం ఆధ్యాత్మిక సౌరభాన్ని వెదజల్లుతుంది.

పౌర్ణమి ప్రత్యేకం
అంబాజీ పట్టణంలో ప్రతి పౌర్ణమికి పెద్ద సంఖ్యలో చేరే భక్తులు ‘లోక్ మేలా పే’ ఆధ్యాత్మిక ఉత్సవాన్ని జరపడం ఆనవాయితీ. దసరా నవరాత్రి ఉత్సవాలూ వైభవంగా జరుపుతారు. నవరాత్రి ఉత్సవాలలో భాగంగా ఇక్కడ జరిగే గర్భానృత్యాలు అత్యంత నయనానందకరంగా ఉంటాయి. ప్రత్యేకంగా బాద్రపద పౌర్ణిమ, దీపావళి పర్వదినాల్లో ఉత్సవాలు దీపాలంకరణలతో ఘనంగా జరుగుతాయి. ఈ వేడుకలను తిలకించడానికి ప్రపంచంలోని నలుమూలల నుండి భక్తులు అంబాజీ ఆలయానికి చేరుకుంటారు.  పౌర్ణమి వెలుగుల్లో, విద్యుత్  దీపాల జిలుగుల్లో దేవాలయ అందం వర్ణించనలవి కాదు.

ప్రకృతి పరవశం
ఆలయం చుట్టూ గల ఆరావళి పర్వతాల్లో దట్టమైన అడవులు ఉన్నాయి. ఇక్కడ ప్రకృతి సౌందర్యం, ఆధ్యాతికతల మేలుకలయికగా పర్యాటకులను ఆనందపరవశులను చేస్తుంది. కొండపైన సూర్యోదయ, సూర్యాస్తమయాల దృశ్యాలను తిలకించడం ఒక మధురానుభూతిగా పర్యాటకులు భావిస్తారు. మన దేశ ప్రధాని నుంచి అంబాజీ ఆలయాన్ని ఇప్పటి వరకు కొన్ని మిలియన్ల మంది భక్తులు దర్శించుకున్నారు. విశ్వవిఖ్యాతి చెందిన రాజులు, సాధుజన గాయకులు అమ్మవారి పాదాల చెంత తమను తాము సమర్పించుకున్న పవిత్ర పుణ్యక్షేత్రం. పర్యాటకులకు శక్తిపీఠాల గురించి పూర్తి వివరాలు ఇక్కడ లభ్యం అవుతాయి. ఆది శక్తి మహిమను ఈ ఆలయ సమాహారం తెలియజేస్తుంది.

సమీప ఆకర్షణలు
⇒ పర్వతశ్రేణులలోని సుందర దృశ్యాలనే కాకుండా రోప్‌వే ఎక్కడం ద్వారా కూడా ఆనందించగలిగిన కొండలు ఇక్కడ ఉన్నాయి.
⇒ వేదకాలపు స్వచ్ఛమైన సరస్వతి నది అంబాజీ ఆలయానికి 8 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఉంది. ఇక్కడికి దగ్గరగా శ్రీ కొటేశ్వర మహాదేవ, వారాహి, గణపతి ఆలయం ఉన్నాయి. ఇది అంబాజీ ఆలయం నుంచి 8 కిలోమీటర్ల దూరం. ఇక్కడ వాల్మీకి ఆశ్రమం, శక్తి ఆశ్రమం ప్రధాన ఆకర్షణలు.
⇒ మన్‌సరోవర్ అనే పెద్ద సరస్సు అంబాజీ ఆలయానికి వెనక వైపుగా ఉంటుంది. దీనిని శ్రీ తపిశంకర్ అనే భక్తుడు 1584-1594 మధ్య నిర్మించాడు. ఈ సరస్సుకు నాలుగు వైపులా మెట్లు, రెండువైపులా దేవాలయాలు ఉన్నాయి. ఒకటి మహాదేవ్ ఆలయం, మరొకటి అజయ్‌దేవీ ఆలయం. అజయ్‌దేవిని మాతా అంబాజీ సహోదరిగా భావిస్తారు. మన్‌సరోవర్‌లో స్నానమాచరించి ఆలయాన్ని దర్శిస్తారు. ఈ సరస్సు ప్రాకార కుడ్యాల మీద రాజా మాల్‌దేవ్ గురించి శిలాశాసనం ఉంది. ఈ శిలాశాసనం అంబాజీ మాత చరిత్రను గురించిన వివరాలను తెలియజేస్తుంది.
⇒ బలరాం వన్యప్రాణుల అభయారణ్యంలో అనేక రకాల పక్షులు, జంతువులు, ఔషధ గుణాలు కలిగిన మొక్కలు భారీ స్థాయిలో ఉన్నాయి.
⇒ అంబాజీ ఆలయానికి కిలోమీటర్ దూరంలో ఆకర్షణ మాంగళ్య వనం ఉంది. ఈ తోటలో జ్యోతిష్య మొక్కలు ఉంటాయి. భక్తులు వారి వారి జాతక రాశుల ప్రకారం మొక్కలను ఇంటికి తీసుకొని వెళతారు.

ఇలా చేరుకోవాలి...
విమానమార్గం: 
అంబాజీకి 180 కి.మీ దూరంలో అహ్మదాబాద్ ఎయిర్‌పోర్ట్ ఉంది. ఇక్కడ నుంచి క్యాబ్ లేదా ట్యాక్సీ, బస్సులలో ప్రయాణించి ఆలయాన్ని చేరుకోవచ్చు.

రైలుమార్గం: 
అంబాజీకి 20 కి,.మీ దూరంలో రోడ్డు స్టేషన్ ఉంది. ఇక్కడికి రాష్ట్రంలోని ప్రధాన నగరాల నుండి రైళ్ల రాకపోకలు జరుగుతున్నాయి.

రోడ్డు మార్గం: 
అహ్మదాబాద్, మౌంట్ అబూ, ఢిల్లీ, పాలంపూర్, హిమ్మత్‌నగర్ మొదలైన నగరాల నుండి అంబాజీకి బస్సు సదుపాయాలు ఉన్నాయి.

- నిర్మలారెడ్డి

Sakshi | October 09, 2016.

Tuesday, 11 October 2016

ఎల్లోరా గుహలు





ఎల్లోరా గుహలు
నాటి సృజనకు సాక్షం ఎల్లోరా


శతాబ్దాల చరిత్రకు నిలువెత్తు సాక్ష్యం ఎల్లోరా గుహలు. భారతీయ శిల్పకళా నైపుణ్యానికి ఓ మచ్చు తునకగా వాటిని చెప్పుకోవచ్చు. కఠినమైన రాతిశిలల్లో దాగి ఉన్న కళాకృతుల అందాలను మాటల్లో వర్ణించడం కాస్త కష్టమే! మరి, ప్రపంచ ప్రఖ్యాతిగాంచిన ఆ ఎల్లోరా గుహల విశేషాలను ఈ వారం జర్నీలో చూసొద్దాం పదండి!!

మహరాష్ట్రలోని ఔరంగాబాద్‌కు పద్దెనిమిది మైళ్ల దూరంలో ఉన్నాయి ఎల్లోరా గుహలు. వాటిని సందర్శించడానికి మేము ఎక్కి ఉన్న ఆటోలు ఎల్లోరాలోని పదహారో గుహకు ఎదురుగా ఉన్న టాక్సీ స్టాండులో ఆగాయి. ప్రపంచవారసత్వ కేంద్రాల్లో ఒకటిగా గుర్తింపు పొందిన ఎల్లోరా గుహలు బౌద్ధ, జైన, బ్రాహ్మణీయ మతాల శిల్పకళాసృజనకు సంకేతాలుగా నిలుస్తున్నాయి. మొత్తం 34 గుహలున్న ఎల్లోరాలో శిల్పకళను వీక్షేంచేందుకు రెండు కళ్ళూ చాలవు. ఈ గుహలన్నింటిలో బౌద్ధ గుహలు ప్రాచీనమైనవని, వీటిని క్రీస్తు శకం 500 నుంచి 700 మధ్య కాలంలో చెక్కారని అక్కడ భారత పురాతత్వ శాఖ ఫలకాల ద్వారా తెలుసుకున్నాం.

ఒక్కో గుహా ఒక్కోలా
ఎల్లోరాలోని అత్యంత పురాతనమైన నిర్మాణం ఒకటో గుహ. ఇది ఎనిమిది గదుల విహారం. ఇందులో విశాలమైన ప్రాంగణం ఉంది. రెండో గుహ పెద్ద చైత్యమందిరం. ఇందులో సింహాసనంపై కూర్చొన్న అతి పెద్ద బుద్ధవిగ్రహం, పద్మాసనంలో ఉన్న బుద్ధుని విగ్రహాలు, అనేక మంది బోధిసత్వుల విగ్రహాలను ఆనాటి శిల్పులు రమణీయంగా మలిచారు. మూడో నెంబర్ గుహ ప్రాంగణం చివరిలో ప్రార్ధనామందిరం ఉంది. ఇక్కడ పద్మాసనంలోని బుద్ధుని పక్కనే నాగశిల్పాల విగ్రహాలున్నాయి. ఐదోనెంబరు గుహ విహారం, ఇందులో రెండు వైపులా ప్రత్యేకంగా గూళ్లు ఉన్నాయి. ఇది అతిధి గృహంగా గానీ, శిష్యులకు బోధనలు చేసే మందిరంగానైనా వాడేవారు. ప్రార్ధనామందిరంలో పెద్ద బుద్ధుని విగ్రహం ఉంది. ఆరో గుహ బౌద్ధ గుహ అయినప్పటికీ వీణాపాణి సరస్వతి విగ్రహంతో పాటు వివిధ బౌద్ధ జాతక కథల శిల్పాలున్నాయి. పదో గుహ సక్రమంగా తీర్చి దిద్దిన బౌద్ధచైత్యమందిరం. ముందు భాగాన్ని ఎక్కువగా నగిషీలు చెక్కి అలంకరించారు లోపలి భాగాన పైన చుట్టూ గ్యాలరీలుగల ఆర్చ్లు ఉన్నాయి. పై కప్పునకు వివిధ ఆకృతులతో నగిషీలు చెక్కారు. ఆనాటి కర్రపనితనాన్నే శిల్పాకృతుల్లోకి తీసుకొచ్చినట్లు కన్పిస్తోంది. స్తంభాలపైన మానవాకృతులను చెక్కారు.

మూడు అంతస్థుల 'తీన్థల్'
పదకొండో గుహ మూడంతస్థుల్లో నిర్మించిన ఒక కట్టడంలా ఉంది. ప్రతి అంతస్థులోనూ వసారాలున్నాయి. వివిధ రకాల బుద్ధుని శిల్పాలతో గేలరీలను నిర్మించారు. తొలి ఎల్లోరా శిల్పకళకి ఇది ప్రాతినిధ్యం వహిస్తోంది. పన్నెండో గుహ మరింత పెద్దది. ఇది కూడా మూడు అంతస్థుల్లో నిర్మితమై ఉంది. దీనిని ఇక్కడ 'తీన్థల్'గా పిలుస్తారు. దీనిలో ప్రతి అంతస్థులోనూ గేలరీలున్నాయి. ఆలయంలోపల అతి పెద్దదైన బుద్ధుని విగ్రహం ఉంది. ఈ విగ్రహంలో బుద్ధుని రెండు చేతులూ జోడించి ఉంటాయి. ఇలాంటి విగ్రహం ఇంకెక్కడా మనకు కన్పించదు. తీవ్రధ్యానంలో ఉన్నట్లుగా శిల్పులు అత్యంత ప్రతిభావంతంగా మలిచారు. బ్రహ్మణమత గుహలు క్రీస్తుశకం 7-9 శతాబ్దాల మధ్యకాలంలో చెక్కారని అక్కడున్న సూచికలు తెలియజేస్తున్నాయి. అంతవరకూ మేము చూసిన బౌద్ధ గుహల్లో ఉన్న చైత్యమందిరాలు, విహారాలకూ ఇక్కడి గుహలకూ ఏమాత్రం పోలికేలేదు. బౌద్ధకళలాగే ఈ చెక్కడాలు మత సంబంధమైనవే అయినప్పటికీ వాటి వ్యక్తీకరణ మరో రూపంలో ఉంది.

సమష్టి శ్రమకు నిదర్శనం
ఎల్లోరా గుహాలయాల్లో అత్యంత ఉత్కృష్టమైనది పదహారో నెంబరు గుహ. ప్రపంచంలోనే అద్భుతమైన ఏకశిలా నిర్మాణంగా ఇది గుర్తింపు పొందింది. మానవ మహామేధస్సుకు, కళాసృజనకూ నిలువెత్తునిదర్శనంలా కన్పిస్తోంది. ఒక కొండలోని సుమారు 30లక్షల ఘనపుటడుగుల రాతిని పూర్తిగా చెక్కి, శిల్పాలను రూపొందించారు. వందలమంది నిర్మాణ నిపుణులు, శిల్పుల సమష్టి శ్రమతో ఈ మహాద్భుతాన్ని సృష్టించారు. ఈ గుహాలయ నిర్మాణానికి మొదటగా, కొండ శిఖరాగ్రం నుంచి ప్రారంభించి, ఒక దీర్ఘచతురస్రాకారపు అగడ్తను రాతి లోతుల్లోకి తవ్వి ఉంటారని స్పష్టమవుతోంది. సుమారు ముప్పైలక్షల ఘనపుటడుగుల రాతిని చెక్కి 107 అడుగుల లోతు, 154 అడుగుల వెడల్పు, 276 అడుగుల వైశాల్యంతో ముందుగా తవ్వి, ఆతర్వాత మధ్యలో మిగిలిన రాతిని దశాబ్దాలపాటు చెక్కి ఉంటారు. గోడలపైనా అపారమైన నగిషీలను చెక్కి, వాటికి అద్భుత నిర్మాణాన్ని జోడించారు. ఇందులో ఒక విశాలమైన ప్రాంగణం, మూడు భవంతులు, వాటిని అను సంధానించే విధంగా ఉపరితల వంతెనను ఏర్పాటు చేసారు. అంతేకాదు, సజీవ పరిమాణంలో ఉన్న ఏనుగుల విగ్రహాలను చూడొచ్చు. ఏనుగులే ఆలయభారాన్ని మోస్తున్నట్లుగా ఉన్న భంగిమలతో శిల్పులు చక్కగా తీర్చిదిద్దారు. గుహ పైకప్పు మూడు విభాగాలు గల పొరలతో సూది వంటి శిఖరాకృతిలో గోపురం ముందుకు పొడుచుకుని ఉండి, మొనదేలినట్లు కన్పిస్తోంది. పైన అర్ధగోళాకృతిలో నిర్మాణం జరిపారు. ఉత్తర ప్రాంగణంలో తొండంలేని ఒక పెద్ద ఏనుగు శిల్పాన్ని ఆనుకుని పెద్ద విజయస్తంభం ఉంది. ఇంకా పైకి వెళితే పన్నెండు ఫలకాలు గల గ్యాలరీ ఉంది. ఇందులో శివపురాణగాథల కల్పనలను శిల్పాలుగా మలిచారు. గోడకు దక్షిణంవైపునఉన్న గ్యాలరీ ఆనుకొని విష్ణువు విగ్రహాలు విభిన్న రూపాల్లో చెక్కారు. గుహకు అన్ని వైపులా రకర కాల శిల్పాలు భారతీయ శిల్పుల కళా ప్రతిభకు అద్దం పడుతున్నాయి. ఎదురుగా యాభై అడుగులు ఎత్తుకలిగి ముఖ్య కట్టడానికి సమాంతరంగా ఉన్న మందిరం ఒకటి ఉంది. ఇరవై చదరపు అడుగుల వైశాల్యమున్న ఈ మందిరంలో నంది విగ్రహానికి ఇరువైపులా ఒక రాయి, స్తంభం ఉన్నాయి. ఈ ధ్వజస్తంభం సుమారు యాభై అడుగులకు పైగా పొడవుంటుంది. దీనిమీద సూక్ష్మశైలిలో ఎన్నో శిల్పాలను చెక్కి ఉన్నారు. మతాభిప్రాయాలను పక్కనపెడితే ఈ గుహాలయం మాత్రం భారతీయ శిల్పకళకు ప్రపంచఖ్యాతిని తీసుకొచ్చిందనడంలో సందేహం లేదు. 25వ గుహ అంతర్భాగంలో ఏడుగుర్రాల రథంపై నిలబడి ఉన్న పెద్ద సూర్యుని విగ్రహం ఉంది.

జైన మత స్మృతులు..
జైన మతానికి సంబంధించిన 30 నుంచి 34వ నంబరు వరకూ ఉన్న గుహల్లో ముఖ్యమైనవి 32, 34 నెంబర్ల గుహలే. 30వ గుహలోని స్తంభాలు, పైకప్పులనూ పద్మాకారపు నగిషీలతో చెక్కారు. వర్ధమాన మహావీరుని విగ్రహం, దాని చుట్టూ చాలా మంది జైన తీర్ధంకరుల విగ్రహాలున్నాయి. 31వ నెంబరు గుహలో కూడా మహావీరుని విగ్రహం, తీర్థంకరుల విగ్రహాలున్నాయి. 32వ గుహను 'ఇంద్రసభ' అంటారని పక్కనే ఉన్న ఫలకంపై రాసారు. దీని ముఖద్వారం వద్ద సుమారు 30 అడుగుల ఎత్తైన ఏనుగు విగ్రహం ఉంది. దానికి సమీపంలోనే అందంగా అలంకరించినట్లు చెక్కిన ప్రార్ధనాలయం ఒకటుంది.. చివరిదైన 34 వ గుహలో ఉన్న విగ్రహాలన్నీ సేవకబృం దాలతో ఉన్న జైన తీర్ధంకరులవే. గోడల్లోనూ స్తంభాలపైనా జైన తీర్ధంకరుల విగ్రహాలను విరివిగా చెక్కారు. ఎల్లోరా సంద ర్శనలో అక్కడక్కడా గైడ్ అవసరమైన చోట గైడ్ హిందీలో చెప్పే విషయాలను మాతో వచ్చిన లియాఖత్ఆలీ తెలుగులోకి అనువదించి మాకు భాషా సమస్యరాకుండా చూసారు.

ఇలా వెళ్లాలి
హైదరాబాద్ నుంచి  మన్‌మాడ్‌కు వెళ్లే రైలుమార్గంలోనే ఔరంగాబాద్ స్టేషన్ ఉంది. అక్కడి నుంచి 26 కిలోమీటర్ల దూరంలో ఎల్లోరా గుహలున్నాయి. వీటిని చేరుకోవడానికి విరివిగా బస్సులు, ఇతర వాహనాలు ఉన్నాయి. ఔరంగాబాద్‌లో అందుబాటు ధరల్లోనే హోటళ్లు లభిస్తాయి.
- బెందాళం క్రిష్ణారావు




బృహదీశ్వరాలయం B

అణువణువూ అద్భుతం బృహదీశ్వరాలయం ‘‘గుడులూ గోపురాలకు పేరొందిన తమిళనాడు రాష్ట్రాన్ని సందర్శించాలనుకునే వాళ్లకు ముందుగా గుర్తొచ్చేది తంజావూరు...